Ertz askotatik pentsa liteke eta pentsatu izan da zahartzaroari eta literaturari buruz. Liburuetan, pertsonaia zaharrak irudikatzeko modua aztertu izan da, adibidez; edo idatzi izan da zahartzera iristen diren idazleei sortu ohi zaizkien arazoez eta arazook ofizioan duten eraginaz: memoria eta bista galtzeaz, afasiaz, indarra ahitzeaz, gerriko minaz, isolamenduaz, gorreriaz, dependentziaz, belaunaldi berriekiko deskonexioaz, pobreziaz… 

Baina artikulu honetan, literaturari lotuta baina liburuetatik kanpo, jendaurrean, zahartzaroaz modu esplizituan diharduten idazleez pentsatu nahi nuke. Azken urteotan ez baitira gutxi zahartzaroari buruz hainbat ikuspuntutatik gogoetan ari diren euskal idazleak. Arreta ematen dit denak andrazkoak izateak.

Ikusteko, gozatzeko eta partekatzeko sortu dugu Zipriztinak bideo sorta, eta batez ere, idazleen lana ezagutarazteko.

Ikusi bideo guztiak hemen

Duela guti, Iparraldean ia denek leitzen duten Sud Ouestaren igandeko alean Dordoinakoa den Gilles R. batek hau zioen irakurleen zutabean:

"Kalkulagailuak buruzko kalkuluari (kalkulu mentalari) egin dioena, Adimen Artifizialak giza pentsamenduari egiten ari dio. Gaur, belaunaldi oso batek ia ez daki gehiago begien aitzinean duen pantailari begiratu gabe xeherik itzultzen. Bihar gai izanen ote gara problema konplexuago baten ebazteko, testu kritiko baten aztertzeko edo algoritmoaren laguntzarik gabe arrazoinamenduaren eraikitzeko? (...) Zinezko arriskua ez dago makinen botere hartze ikusgarrian, baizik eta, aisetasunera lerratzeagatik, gure adimenaren ahalmenen galtzean. Adimen Artifizialaren (AA) abiadura lasterreko aitzinamendua nabarmena da pertsonaren ahalak handitzen dituen bitartean, hura ordezkatzen ez duen bitartean. Ordea, ahaleginaren gustuaren zaintzeko eta gure pentsamenduaren burujabetzaren gerizatzeko indarrik ez ukanez, argindarra itzaliko delarik funtzionatzeko gai izanen ez den, hauskorra izanen den, zibilizazio lagundua prestatzen ari gara."